MICHAŁ STĘPIEŃ Prezentuje Ptasznika czerwonokolanowego
wszystkie informacje skopiowane z http://www.terrarystyka.pl
Jest to jeden z najpiękniej ubarwionych ptaszników. Posiada czarny odwłok oraz odnóża z czerwonymi plamkami. karapaks jest czarny z jasnš obwódkš. Młode osobniki nie przypominajš ubarwieniem dorosłych okazów. Sš różowe, a na odwłoku posiadajš ciemnš plamkę. Wybarwiajš się po około 6 wylince. Osišga doć spore rozmiary. Dorosłe samice dorastajš do 6-8cm ciała (z rozstawionymi odnóżami nawet do 15cm). Samce sš mniejsze i nie przekraczajš 5,5cm. Dojrzałe płciowo samce posiadajš na pierwszej parze odnóży haczyki, którymi podtrzymujš samicę podczas kopulacja, a także "bulbusy" na nogogłaszczkach, w których przechowujš nasienie. Sš także szczuplejsze i majš dłuższe odnóża niż samice.
B. smithi nie posiada silnego jadu, a jego ukšszenia zazwyczaj powodujš jedynie opuchliznę w miejscu ukšszenia. Rzadko przejawia agresję. Należy raczej do gatunków spokojnych i najczęciej broni się poprzez wyczesywanie parzšcych włosków z odwłoka. Jest to idealny pajšk dla poczštkujšcych hodowców. Im pajšk jest starszy tym spokojniejszy i zazwyczaj można spokojnie manipulować w terrarium gołymi rękami.
Terrarium dla tego gatunku powinno mieć wymiary 30/20/20cm (wysokoć nie może być zbyt duża, ponieważ grozi to upadkiem pajška i uszkodzeniem odwłoka, co prawie zawsze kończy się mierciš). Młode pajški trzymamy w pojemnikach o odpowiednich rozmiarach (dla zupełnie małych ptaszników dobre sš pudełeczka po kliszy fotograficznej). Jako podłoże stosujemy włókno kokosowe lub kwany torf. Ważne, aby dobrze utrzymywało wilgotnoć (na poziomie 60-75%). W terrarium umieszczamy również kryjówkę z połówki orzecha kokosowego lub doniczki. Żywych rolin raczej się nie stosuje, ponieważ pajšk najprawdopodobniej by je wykopał. Ładnie prezentujš się roliny sztuczne, których duży wybór jest w sklepach zoologicznych lub kwiaciarniach. W pojemniku powinna znaleć się również miseczka z wodš (pajški często z niej pijš, a jeli jest dostatecznie duża to wchodzš do niej całe), jednak często spryskujemy terrarium to nie jest ona konieczna, pajški spijajš wodę z elementów wyposażenia, cianek pojemnika i pajęczyny. Terrarium można ogrzewać przy pomocy czerwonej żarówki. Ptaszniki sš zwierzętami aktywnymi głownie w nocy i wieczorem, a ponieważ nie widzš one czerwonego wiatła możemy je dzięki takiej żarówce częciej obserwować. Temperaturę utrzymujemy na poziomie 23-28°C.
Młode pajški karmimy wylęgiem wierszczy, pinkami, muszkami owocowymi lub kawałkami mšczników. Podajemy im pokarm co 2-4 dni. Dorosłe pajški chętnie jedzš wierszcze, karaczany, drewnojady, mšczniki i inne owady. Co jaki czas można im też podać noworodka mysiego. Karmimy je 1-2 razy w tygodniu. Pokarm dla pajška nie powinien być większy niż jego karapaks.
Rozmnażanie tego gatunku jest łatwe. Przed dopuszczeniem parę należy dobrze nakarmić, aby uniknšć zjedzenia przez samicę partnera. Samice rzadko sš agresywne w stosunku do samców, a kopulacja zazwyczaj następuje szybko i bez problemów. Samiec nawołuje samicę, bębnišc przednimi odnóżami o podłoże. Jeli ta mu odpowiada tym samym znaczy to, że jest gotowa do kopulacji. Samiec, po wybadaniu sytuacji, zgina partnerkę tak jakby chciał jš złamać, przekazuje jej nasienie i po kilkudziesięciu sekundach ucieka. Samica wytwarza kokon po 2 miesišcach od kopulacji (czasami może to trwać dłużej), w którym znajduje się 100-600 jajeczek. Należy go odebrać samicy, aby uniknšć jego zniszczenia przez samicę i przenieć do inkubatora. Kokon należy rozcišć po 50-60 dniach. Nimfy po przejciu dwóch wylinek stajš się normalnymi pajškami, które należy rozdzielić do osobnych pudełek. Od tego momentu zaczynamy je też karmić. Przy dobrej opiece dojrzewajš po 2-3 latach.
